Kar,kış,kuş,düş

                Yılın en soğuk günlerini yaşıyoruz. İmkânlar yerinde olunca kış güzelliklerinin tadına daha derinlemesine varıyor insan; ama imkânlar kısıtlı ya da yoksa bu tablo işkenceye dönüşebilir.

 

                Çocukken kar yağdığında,  “üşüyüp hasta olur” gerekçesiyle kısa süreli dışarıya çıkmamıza izin verilir, yağan karı pencereden seyretmenin çok daha akıllıca ve zevkli bir eylem olduğu bize anlatılmaya çalışılırdı. Pencereden kar manzarasını seyreden çocuk ben, kuşları gözlemler, onlarla kar arasında “soğuk, üşümek” üzerinde düşünürdüm. Sonradan öğrendim ki kuşları felakete sürükleyen kar veya soğuk değil, açlık ve susuzlukmuş.IMG_9709IMG_9714IMG_9748

 

                Meğer uzak ülkelerin birinde kışın kuşların üşüdüğünü düşünen bencileyin biri varmış. Ve o biri, kuşlarla üşümek üzerine kurduğu empatiyle onları giydirmeye karar vermiş; yakalayamadığı için de bu işlemi resim üzerinde yapmış. Resmi görüp gülümseyen bir diğeri, üşenmemiş, tutmuş her rengi bir işaretle göstererek bir diyagram hazırlamış. Bu diyagramı içinde bulunduran dergi kilometrelerce uzaktaki ülkelere ulaşmış. O dergiyi alıp o diyagramı gören kişi çocukluğundaki kışları ve üşüdüğünü düşündüğü kuşları hatırlamış.IMG_9575IMG_9594IMG_9596IMG_9597IMG_9598IMG_9588IMG_9590

 

                Kar, kış, kuş, düş birbirine karışmış.
                Gökten üç elma düşmüş…
Reklamlar

2 thoughts on “Kar,kış,kuş,düş

Yorumlar kapatıldı.